زیست شناسان در این مقاله که در نشریه Nature منتشر شد، به بررسی نقش ریتم شبانه‌روزی بدن در ترمیم سلول‌های پوستی می‌پردازند و اهمیت هماهنگی این ریتم با چرخه‌های محیطی به‌ویژه نور و خواب را برجسته می‌کند.

بدن انسان براساس یک چرخه‌ی تقریبا 24 ساعته عمل می‌کند که به آن ریتم شبانه‌روزی گفته می‌شود. این چرخه عمدتا توسط هسته سوپرکیاسماتیک کنترل می‌شود. این “ساعت اصلی” الگوهای سالم خواب و بیداری را تنظیم کرده و بسیاری از سیتم‌های دیگر بدن را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.

مغز از سیگنال‌های نوری برای همگام سازی ریتم شبانه‌روزی و فرآیندهای فیزیولوژیکی استفاده می‌کند. همگام سازی درست ریتم شبانه‌روزی برای حفظ سلامت بهینه از جمله سلامت پوست حیاتی است.

کیفیت و مدت زمان خواب تاثیر مستقیم بر ترمیم پوست دارد. افراد دارای خواب کافی، توانایی بیش‌تری در بازیابی سد پوستی، بهبود آسیب‌های ناشی از اشعه UV و جلوگیری از پیری زودرس دارند.

پوست نیز دارای ساعت بیولوژیکی خود است که فعالیت سلول‌های پوستی از جمله کراتینوسیت‌ها و سلول‌های بنیادی اپیدرمی را تنظیم می‌کند. این سلول‌ها در شب که از تابش مضر UV محافظت می‌شوند، بیش‌ترین فعالیت بازسازی را دارند.

افرادی که خواب خوبی دارند، 30 درصد بهبود بیش‌تر در ترمیم سد پوستی خود داشته و پس از مواجه شدن با اشعه فرابنفش، روند بهبود بهتری را تجربه کردند در مقایسه با افرادی که خواب نامطلوبی داشتند. افزون بر این افراد با خواب نامطلوب، تسریع در بروز نشانه‌ها قابل مشاهده‌ی پیری مانند کاهش خاصیت کشسانی، ناهماهنگی رنگ پوست و افزایش خطوط ریز را نشان دادند و همچنین توانایی کمتری در حفظ رطوبت پوست داشتند که بیانگر اختلال در کارکرد سد پوستی است.

پژوهشگران با هدف بهینه سازی ترمیم شبانه‌ی پوست، ترکیبی به نام Tripeptide-32 طراحی کرده‌اند که با افزایش بیان پروتئین PER-1 ساعت سلولی پوست را بازتنظیم کرده و فرآیندهای بازسازی را بهبود میبخشد.

یافته‌های این پژوهش می‌توانند به توسعه‌ی فرآورده‌های مراقبت از پوست و روش‌های درمانی نوین کمک کند. نقش مهم خواب و هم‌زمانی ریتم شبانه‌روزی در سلامت پوست را برجسته سازد.